Deep Brain Stimulation

Inaayos ng deep brain stimulation ang hindi normal na pagpapadala ng senyas sa utak sa pamamagitan ng kuryente sa halip na pag-alis ng anuman. Apat na bahagi ang bumubuo sa sistema: mga electrode sa manipis at nababalutang kawad na inilalagay sa tumpak na tudlaan sa utak, mga kawad na pang-ugnay na dumaraan sa ilalim ng balat, isang pulse generator — kagamitang halos katulad ng pacemaker ng puso — na itinatanim sa ilalim ng balat ng dibdib sa ibaba ng kolyar na buto, at isang hawak-kamay na programmer na ginagamit upang iayos ang setting at buksan o isara ang stimulation.

Para kanino ito

Parkinson's disease, essential tremor, dystonia, obsessive-compulsive disorder at epilepsy. Sa Parkinson's partikular, ang mga kandidato ay mga taong may sakit nang mga apat hanggang limang taon o higit pa, na malubha ang panginginig o paninigas, na tumutugon pa rin nang mabuti sa levodopa ngunit nagpapalit-palit na ngayon sa pagitan ng panahong gumagana at hindi gumagana ang gamot, at na hindi na makagalaw nang maayos sa kabila ng pinakamahusay na regimen ng gamot. Dapat silang sapat na malusog para sa operasyon sa katawan at sa isip: hindi ito maaari kung may malubhang dementia o mabigat na sakit sa isip. Ang dalawang tudlaang pinakamadalas gamitin ay ang subthalamic nucleus at ang globus pallidus internus.

Ang pagsusuri bago ito

Buong pagsusuring neurolohikal, MRI at CT ng utak, at pagsubok sa sintomas ng paggalaw habang may gamot at wala — ang paghahambing na iyon ang humuhula kung makatutulong ang stimulation. Sinusuri ng neuropsychological evaluation ang panig ng pag-iisip at kalusugan ng isip. Hinahanap ng pagsusuri sa dugo at ihi ang ibang problema. Kapag ang indikasyon ay obsessive-compulsive disorder, ginagamit ang Yale-Brown scale; kapag epilepsy naman, ang EEG.

Ang operasyon

Dalawang magkaugnay na bahagi ang takbo nito. Una ang mga electrode: isang stereotactic frame ang humahawak sa ulo upang hindi ito gumalaw, minamapa ng imaging ang tudlaan, ginagawan ng hiwa ang anit at maliit na butas ang bungo, at ginagabayan ang mga kawad patungo sa tamang pwesto. Tinitiyak ng mga sentrong may sapat na kagamitan ang pagkakalagay sa pamamagitan ng microelectrode recording — pakikinig sa elektrikal na tunog ng tisyung dinaraanan ng electrode — at ng pansubok na stimulation bago ikabit nang tuluyan ang kawad. Maaaring gawin ang operasyon nang gising sa ilalim ng lokal na pampamanhid na may bahagyang pampakalma, o nang tulog. Pagkatapos ay itinatanim ang generator sa dibdib at ikinakabit sa mga kawad. Nagsisimula ang programming makalipas ang ilang araw at hindi ito isang beses na konsulta lamang: pinipino ang mga setting sa ilang sesyon sa loob ng mga linggo, at maaaring umabot ng mga buwan bago matagpuan ang tamang balanse.

Ang paggaling, ang kagamitan, at ang hindi nito magagawa

Asahan ang tatlo hanggang limang araw sa ospital. Karaniwan sa simula ang sakit ng ulo at bahagyang pananakit. Nakababalik ang karamihan sa normal na gawain sa loob ng dalawa hanggang apat na linggo at umiiwas sa mabigat na pagod — pagtakbo, paglangoy, palakasan — sa loob ng apat hanggang anim. Ang generator na maaaring i-charge ay nangangailangan ng mga isa hanggang dalawang oras na pag-charge kada linggo; ang kapalit nito ay baterya na hindi maaaring i-charge, at mas mabuting mapagpasyahan kung alin ang bagay sa inyo bago ang operasyon kaysa pagkatapos. Totoo ang mga panganib at sulit basahin nang dalawang beses: pagdurugo, impeksiyon, stroke at pamamaga mula sa mismong operasyon; at mula sa kagamitan, kawad na naaalis sa pwesto o hindi tumpak ang pagkakalagay, kawad na nahihiwalay sa generator, pagkasira ng kagamitan, at pananakit sa ibabaw ng generator. Maaari ring magdulot ang stimulation ng pagkawala ng balanse, pamamanhid at pangingilo, kusang pag-urong ng kalamnan, pakiramdam na parang kinukuryente, mas mahinang koordinasyon at, sa ilang setting, mas matinding panginginig — na halos lahat ay naaayos sa muling pagprograma. Hindi ginagamot ng deep brain stimulation ang Parkinson's at hindi nito tinatapos ang gamot; pinatatatag nito ang paggalaw at karaniwang nagpapahintulot ng mas mababang dosis. Parehong bumabanggit ang dalawang pinagkunan ng porsiyento ng paggaling sa sintomas ng paggalaw; wala sa kanilang nag-uugnay nito sa pinagmulan, at hindi namin ito inuulit.